ne şehirler kurdum ben yokluğunda biriktirdiklerimleşehirleri kalelerle güçlendirdim,hatıralar savunmasız kalmasın diyeyerli yersiz mimariye aykırı köprüler kurdum kavuşmalara vesilegelmeni beklemedim, sadece hayal ettim kavruk yaz ezgileriyle...şehirler...
Söz vermiş olmanın ağırlığıyla, idamlara uğurladım huzurumu...Ve değmezler uğruna, kesildi gurumun soluğu...Ömür defterim; hep verilmez hesaplarla doldu...Dur! Diyemedim yüreğimin medcezirlerine....Başlattığım yangını söndüremedim... Lalezarlar ummamıştı fani...
hayatın umursamaz kırbacı eşliğinde aslında anlatmak istediklerinizin ne kadarını anladı karşınızdaki?anlamasını istedikleriniz bir yana siz ne kadarını bilmesini istediniz bazılarını gizlerken?gerçeklerin tokadıyla sıçramadan önce dünü...
Ne kaldı benden sana,Tablaya kilitlenmiş bir kaç izmaritten başka?Biraz kül, biraz da duman…Ama onlarda karıştı boşluklara…Ne bıraktım ki sana, Sessizliğe gömülmüş, yokluğumdan başka?Biraz merak, biraz...
Issız limanlar gibi evim...Sessizliği bırakmışsın salonuma,Sabahlara kadar yasak ne varsa tüketmişiz seninleAşkın masalını çizmişiz gözlerimizle Dilimiz susmuş, tutuşmuşuzSessizliğimize ne çok yoldaş olmuş şarkılarŞarkılarını bırakmışsın giderkenDinledim...
Ellerini öpecek anneleri yok kimilerinin Bir dilim ekmeği yoksunluğa katık eden minik bedenleri, sevgiye muhtaçŞefkate susamış yürekleri, düşlerinde gelemeyecek bir anneden ninnilerAnne...